From rehabilitation to recovery: A self-help experience to regain quality of life after violence

Насилството врз интимниот партнер е сериозен здравствен проблем и прекршување на човековите права и има влијание врз животите на многу жени насекаде во светот. Жртвите на злоупотреба укажуваат на големиот број негативни последици во физичката, психолошката и социјалната сфера на нивниот живот. И покрај големиот број на истражувања за ефективноста на групите за поддршка, самопомошта е метод кој е ретко истражуван во однос на неговите можни ефекти во случаите на насилство помеѓу интимните партнери. Во овој труд се анализирани искуствата од самопомош кои се развиени во рамките на услугите кои се насочени против насилство во Општина Рим. Беше спроведено и колаборативно истражување со цел да се процени влијанието кое самопомошта го има врз квалитетот на живот на учесниците. Ние го присвоивме концептот за квалитетот на живот создаден од Нусбаум, понатаму дефиниран со помош на нејзината листа на 10 способности на човекот. Раскажувањата од учесниците беа анализирани преку тематски анализи. Резултатите покжаа значајно влијание на групата во однос на квалитетот на животот кај жените. Афилацијата беше нагласена како централна способност, преку која се создаваат и развиваат и другите способности, особено практичното размислување и емоциите. Политичката контрола над околината на една личност е една од круцијалните способности, манифестирана во желбата да им се помогне на другите жртви и ангажираноста во активности за одбрана. Групата за самопомош изгледа дека имаше функција на катализатор за развивање на индивидуалните способности кои постојат на минимално ниво, во ситуации во кои надворешните услови го овозможуваат тоа. Се дискутира и за импликациите во однос на насоките за имплементација на програмите против насилството и политиките против насилство.

Intimate Partner Violence (IPV) is a serious public health problem and a human rights violation that affects the lives of many women around the world. Victims of abuse report a multitude of adverse outcomes, in the biological, psychological and social domains of their life. Despite extensive research on the effectiveness of support groups, self-help is a methodology little explored in its potential effects in IPV cases. This paper analyzes a self-help experience developed within an anti-violence service of the Municipality of Rome. A collaborative study was carried out to assess the impacts of self-help in terms of participants' quality of life. We adopted the notion of quality of life as formulated by Nussbaum, further defined through her list of ten human capabilities. Participants' narratives were analyzed through thematic analysis. Results showed a significant impact of the group in terms of women's quality of life. Affiliation was highlighted as a central capability, through which the development of the others passes, especially practical reason and emotions. Political control over ones' environment was another crucial capability, manifested in the desire to help other survivors and to engage in activities of advocacy. The self-help group appeared to work as a catalyst for the development of individual capabilities at least minimally existing, where external conditions allowed it. Implications in terms of directions for the implementation of antiviolence programs and policies are discussed.